Analgezija (uklanjanje bola) i sedacija (umirenje) zajedno čine važan medicinski postupak poznat kao analgosedacija.
Analgosedacija je vrsta anestezije kojom se pacijent uvodi u stanje pospanosti ili sna, pacijent se opušta i smiruje, uklanjaju se nelagodnost i bol.
- RAZLIKA IZMEĐU ANALGOSEDACIJE I ANESTEZIJE
- PRIMENA ANALGOSEDACIJE
- ULOGA ANESTEZIOLOGA TOKOM ANALGOSEDACIJE
- TRAJANJE ANALGOSEDACIJE
- NUSPOJAVE ANALGOSEDACIJE
- NAJČEŠĆA PITANJA (FAQ)
Razlika između analgosedacije i anestezije
Razlika između analgosedacije i opšte anestezije je u tome što kod analgosedacije pacijent spontano diše i nema potrebe “obezbeđivanjem disajnog puta”, dubina sna je takva da se lako može kontrolisati u smislu buđenja ili produbljivanja, mišićni tonus je očuvan, a oporavak nakon buđenja je znatno brži i lagodniji.
U odnosu na regionalnu anesteziju, razlika je što je pacijent uspavan (sediran) i praktično je obezboljen svaki deo tela, a ne samo određeni deo (region) tela.
Primena analgosedacije
Analgosedacija ima široku primenu.
Koristi se za veliki broj dijagnostičkih procedura, uglavnom endoskopskih u internističkim granama: gastroenterologija (rektoskopija, gastroskopija, kolonoskopija), pulmologija (bronhoskopija), kardiologija (kardioverzija – vraćanje u normalan srčani ritam uz pomoć DC šoka), i u skoro svim hirurškim granama,za manje ili srednje velike procedure.
Uloga anesteziologa tokom analgosedacije
Posao i uloga anesteziologa je priprema pacijenata, obezbeđivanje venskog puta, aplikovanje anestetika, održavanje anestezije i praćenje vitalnih parametara, buđenje iz anestezije i praćenje postintervencijskog toka, kao i prepoznavanje i rešavanje svih neželjenih efekata i komplikacija koje se mogu javiti u bilo kom periodu dok je pacijent na poliklinici.
Sve vreme tokom analgosedacije prate se vitalni parametri pacijenta (krvni pritisak, srčani rad, disanje, telesna temperatura, saturacija krvi kiseonikom, “dubina” anestezije). Konvencionalno se u toku analgosedacije primenjuju niski protoci kiseonika preko nazalne kanile iz spoljašnjeg izvora.
Trajanje analgosedacije
Trajanje analgosedacije zavisi od dužine trajanja same intervencije ali se preporučuje da se analgosedacija ograniči na nekih pola sata, da bi se izbegle komplikacije i neželjeni efekti anestetika.
Nakon intervencije, pacijent se budi na intervencijskom stolu.
Nakon toga se pacijenti prebacuju u sobu za buđenje gde dobijaju po potrebi dodatni kiseonik, infuzija tečnosti sa ili bez dodatka analgetika i drugih lekova za ublažavanje eventualnih neželjenih efekata.
Period potpunog povratka svesti i koordinacije pacijenta je individualan, zbog čega je potreban stalni nadzor anesteziologa i obučenog osoblja.
Nakon finalne procene, potpunog povratka svesti, mogućnosti nesmetanog hoda, disanja, kašlja i gutanja i nakon izmerenih i zadovoljavajućih vitalnih parametara, uklanja se intravenska kanila i pacijent se otpušta sa klinike.
Nakon primene analgosedacije pacijent ne sme da upravlja vozilom tog dana i preporučuje se da na intervenciju dođe u pratnji porodice ili prijatelja, a daju se i konkretna uputstva vezana za režim odmora, unosa tečnosti i ishrane.
Nuspojave analgosedacije
Nuspojave posle anestezije u današnje vreme su svedene na minimum ali su ipak moguće i prisutne.
Mnogi anestetici u svom sastavu imaju supstance koje preventuju određena neželjena dejstva (mučninu, povraćanje), utiču pozitivno na širenje disajnih puteva i bolje iskorišćavanje kiseonika, regulišu krvni pritisak itd.
Kao najčešći neželjeni efekti navode se: pospanost, razdražljivost, konfuzija, nizak krvni pritisak, vrtoglavica, mučnina i nagon za povraćanjem, svetlucanje pred očima, vizuelne i čujne halucinacije ili zujanje u ušima.
Važno je napomenuti da analgosedacija i opšta anestezija nisu isto, i da pacijenti sve vreme spavaju i obezboljeni su, tako da nema potrebe za brigom i strahom.
U izradi sadržaja učestvovao je Spec. dr med. Jovanović Nenad.
